فوران پدیدهای است که در آن فشار سیال سازند (نفت، گاز طبیعی، آب و غیره) در طول فرآیند حفاری بیشتر از فشار درون چاه میشود و مقدار زیادی از آن به داخل دهانه چاه ریخته و به صورت غیرقابل کنترل از دهانه چاه خارج میشود. علل اصلی حوادث فوران در عملیات حفاری عبارتند از:
۱. ناپایداری دهانه چاه: ناپایداری دهانه چاه منجر به ناتوانی مته در حفر پایدار چاه میشود و در نتیجه خطر فوران چاه را افزایش میدهد.
۲. نقص در کنترل فشار: اپراتور در طول فرآیند حفاری کنترلی، نتوانست فشار سازند سنگی زیرزمینی را به درستی تخمین و کنترل کند و باعث شد فشار درون چاه از محدوده ایمن فراتر رود.
۳. ناهنجاریهای مدفون در ته چاه: ناهنجاریهای موجود در سازندهای سنگی زیرسطحی، مانند سازندهای گازی یا آبی پرفشار بیرونزده، پیشبینی یا شناسایی نشده بودند، بنابراین اقداماتی برای جلوگیری از فوران چاه انجام نشد.
۴. شرایط زمینشناسی غیرمعمول: شرایط زمینشناسی غیرمعمول در سازندهای سنگی زیرسطحی، مانند گسلها، شکستگیها یا غارها، میتواند باعث آزاد شدن فشار ناهموار شود که میتواند منجر به فوران شود.
۵.خرابی تجهیزات: خرابی یا از کار افتادن تجهیزات حفاری (مانند سیستمهای هشدار دهانه چاه، فورانگیرها یا تجهیزات جلوگیری از فوران و غیره) میتواند منجر به عدم تشخیص یا واکنش به موقع به فورانها شود.
۶. خطای عملیاتی: اپراتور در طول فرآیند حفاری سهلانگاری میکند، طبق مقررات عمل نمیکند یا اقدامات اضطراری را به درستی اجرا نمیکند که منجر به حوادث انفجار میشود.
۷. مدیریت ایمنی ناکافی: مدیریت ایمنی ناکافی عملیات حفاری، فقدان آموزش و نظارت، عدم شناسایی و پیشگیری از خطرات فوران چاه.
این دلایل باید به دقت بررسی و برطرف شوند تا ایمنی عملیات حفاری تضمین شود.
زمان ارسال: ۱۸ آگوست ۲۰۲۳
۵-۱۲۰۳، شهرک صنعتی داهوا، جاده یونشوی شماره ۲، منطقه توسعه فناوری پیشرفته، شیآن، ۷۱۰۰۶۵، چین
۸۶-۱۳۶۰۹۱۵۳۱۴۱
